Ik word soms zo moe van mensen die zeggen we zijn in oorlog met de islam. We zijn in oorlog met een idee.

Grootste onzin; je kunt nooit in oorlog zijn met een ideologie, dat is hetzelfde zeggen als ik heb vrede gemaakt met het voetbal..

In oorlog kun je zijn met mensen of een land niet met een idee of geloof

Wat veel van dit soort mensen vergeten is dat dit soort taal juist polariseert en juist mensen ophitst.

Het overgrote merendeel van de islamieten is vredelievend. In oorlog zijn met de islam is dan ook zeggen dat je in oorlog bent met hen.. Wat moeten gematigde moslims wel niet denken bij het horen van dit soort opruiende taal; hoe ambivalent voelen zij zich?

David Kenning; psychoanalist en terrorismedeskundige heeft in een interview met de NRC en Parool al eens gezegd:

“De Westerse aanpak van radicalisering leidt alleen maar tot polarisatie en kweekt terroristen van eigen bodem.” en “de strijd tegen Al-Qaeda en Islamitische Staat (IS) wordt te veel gezien als een gevecht tegen de islamitische cultuur. Het is belangrijker dat we de psychologische gesteldheid van de jihadisten begrijpen, dan dat we ons blindstaren op de radicale islam. De nadruk op de islam zal jihadisten in de kaart spelen, tot toenemende islamofobie leiden en een recept zijn voor heftigere confrontaties. ”

Hebben mensen die zo over de islam praten niet door dat het juist deze taal is dat er nog meer islamieten radicaliseren? Ik mag hopen dat onze politieke leiders meer wijsheid hebben voordat ze ondoordachte dingen gaan doen.